donderdag 27 maart 2014

Onze Jan.

Regelmatig wordt gevraagd wat ons zo aantrekt in Zuid-Afrika. Dan realiseren we dat het ons vooral een deel van dit grote land betreft namelijk de West-Kaap. Die provincie is weliswaar drie keer zo groot als Nederland maar beslaat slechts 10% van geheel Zuid-Afrika. Andere delen van dit land hebben hun eigen, verschillende karakter. Johannesburg is vooral zakelijker; daar hebben veel bedrijven hun hoofdkantoor en met 17 miljoen inwoners is het een enorme stad met alle problemen die daar bij horen. Durban vormt het middelpunt van de industriële productie met veel metaal- en automobiel industrie en de toeleveranciers.

De afstanden hier zijn enorm, van Kaapstad naar Johannesburg of Durban is ruim 1800 km en deze beide steden liggen nog 600 km van elkaar. Durban ligt aan de Indische Oceaan en Johannesburg is de grootste stad op aarde welke niet aan water ligt en dus zelf geen haven heeft. Het spoorwegnet is jarenlang verwaarloosd dus alle vervoer gaat door de lucht of via de weg. Een constante stroom vrachtauto's, 24 uur per dag en zeven dagen per week, is het gevolg.

Die problemen kennen ze niet aan de Kaap. Hier hebben ze een goed werkende haven, een prima wegennet en functioneren de lokale lijnen van de spoorwegen redelijk. Echter, dat wegennet is jaren geleden aangelegd toen hier nog niet zoveel auto's waren. Nu krijgt langzamerhand een grotere groep mensen het financieel beter en koopt een auto. Gevolg: iedere dag files naar en van de stad, wij zien het verkeer bij ieder bezoek drukker worden. De infrastructuur groeit onvoldoende mee met de ontwikkeling van dit land en dat merk je op de weg, de capaciteit van het elektriciteit- en telefoonnet, de spoorwegen en al dat soort zaken. Echter de Kaap is relaxed: veel mensen praten er over, klagen er over maar wachten rustig af wat er komen gaat. Kaapstad noemen ze toch immers'de moederstad' want alles duurt hier namelijk 9 maanden!

De reisgids 'Seven days in Cape Town' beschrijft in zeven dagelijkse trips hoe de West-Kaap verkend kan worden. Dat je na afloop daarvan drie maanden aan de zuurstof ligt staat er niet bij maar met dat tempo raken zelfs de Japanners de draad kwijt! Beter is een keuze te maken afhankelijk van de beschikbare tijd. En als je hier een keer bent geweest wil je toch terugkomen en kun je dan een ander deel verkennen.

Van die zeven slaan we nu de Garden Route, de Breede rivier en Namaqualand over. Allemaal erg mooi maar je moet ook soms een keuze durven maken!. De wijnlanden, de Zuid-kust en Robbeneiland hebben we in de betreffende hoofdstukken in deze blog al besproken . Blijft Kaapstad met haar eigen 'big six'.


De Tafelberg is mogelijk de best herkenbare berg in de wereld. Van alle kanten zie je de berg maar het beeld vanuit het noorden, met zicht op de platte bovenkant, is het meest bekende. Van boven op heb je een fantastisch uitzicht over Kaapstad en de omgeving in alle windstreken. Het is daarvoor niet nodig om naar boven te lopen (kan wel via verschillende routes) maar al vanaf 1925 kan dit met de 'Cablecar'. Spectaculair met 65 personen in de bak zonder steunpilaren onderweg!

Aan de zuidkant van de berg ligt de botanische tuin Kirstenbosch, het mooiste park van Afrika. Destijds in 1659 was de plaats waar nu het park is de grens van de Nederlandse kolonie. De eerste aanplant vond plaats in 1895 door de zeer rijke Cecil John Rhodes (de stichter van Rhodesia!) Na zijn dood liet hij de gronden na aan het land op de conditie dat de bestemming niet mocht worden gewijzigd. Je raakt er niet uitgekeken!


Het dal ten zuiden van de Tafelberg is ook de plaats waar een aantal voorname wijnboerderijen zijn gevestigd. De beroemdste is Groot Constantia, niet alleen bekend van haar fijne (witte-) wijnen maar het is ook de oudste wynery van Zuid Afrika. In 1685 gesticht door Simon van der Stel, die hier wel meer is begonnen (en heeft uitgespookt). Vandaag de dag is de estate een nationaal monument met dagelijks talrijke bezoekers voor de wijn en de twee goede restaurants.




In 1990 werd begonnen met de aanlag van Victoria & Alfred Waterfront naar het voorbeeld van andere projecten in de wereld zoals Pier 39 in San Francisco. Ondertussen is het V&A Waterfront het meest succesvolle met een keur aan winkels, restaurants en ander vermaak.Het aantal bezoekers bedraagt nu bijna 25 miljoen per jaar. Een hoofdattractie en een must voor iedere Captonian.
Robben eiland hebben we eerder besproken, zie het betreffende hoofdstuk. Een bezoek is nu eenvoudig, met een boottocht en een rondleiding over het eiland. Er is maar weinig in de wereld wat meer indruk maakt dan de geschiedenis van dit eiland. En dat voel je!


Op de zuidelijkste punt van dit schiereiland vinden we omgeven door een groot park het beroemde 'Kaap die goeie hoop'. In vroegere dagen was dit de plaats welke verschil maakte tussen succes en schipbreuk. Het bord op de foto is de plaats waar je geweest moet zijn maar ruim 250 kilometer verderop is de meest zuidelijke punt van Afrika waar de Atlantische en Indische oceanen samenkomen, Cape L'Agulhas.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit jaar waren wij 8 weken 'aan de Kaap'. Voor ons niet de eerste keer en hopelijk ook niet de laatste keer. Maar dat is nooit zeker, we kunnen immers niet in de toekomst kijken. Net zo min als Jan van Riebeek dat kon in 1652. Maar wat had hij een fantastische ankerplaats gevonden ........ Onze Jan!


Langs de weg

Bij ieder 'robot' (zo heten de stoplichten hier) proberen straatventers
 hun spullen aan de automobilisten te verkopen
Van afval plastic worden de mooiste creaties gemaakt
De inhaalslag van het eerder verwaarloosde openbaar vervoer
 is nog niet overal adequate.
Oversteken moet altijd kunnen
Tja in iedere grote stad dezelfde beelden
Een trotse dame
Druk, druk, druk

             
                     











dinsdag 25 maart 2014

Moenie worrie nie! Ons praat Afrikaans


'Die Afrikaanse taal' is na het Zulu en Khosa het meest gesproken in Zuid Afrika. De ontwikkeling van het Afrikaans liep parallel met de geschiedenis van het land en vindt zijn oorsprong in de volkstaal van de eerste kolonisten uit Zuid Holland, Zeeland en de omgeving van Utrecht in de zeventiende eeuw.

Deze dialecten vermengden zich met de talen van andere kolonisten, van de inheemse bewoners en van de Maleis-en Portugees sprekende slaven en werden sterk vereenvoudigd. In recentere jaren kleefde wel een stigma aan het Afrikaans want dit was de taal van het Apartheidsregime. Uiteindelijk blijken meer niet-blanken het Afrikaans te praten dan blanken. Zeker aan de West Kaap is Afrikaans de moedertaal in 4 van de 5 kleurling-gezinnen en het wordt uit overtuiging gesproken, niet omdat het moet.
Voor ons is de Afrikaanse taal leuk en een beetje herkenbaar, zeker als het geschreven is. In gesproken vorm is het heel wat moeilijker te begrijpen!

Het blijft een bijzondere gewaarwording om aan de andere kant van de wereld namen van straten en wijnboerderijen te zien als Welgemeend, Buitenverwachting, Vergelegen, Blauw klippen of Alles verloren.....







Sommige woorden en uitdrukkingen zijn voor Nederlanders ook erg leuk maar kunnen ook een beetje vreemd overkomen. Enkele voorbeelden:
"Rukkie". Het betekent gewoon poosje, als in "dit is 'n rukkie gelede' (een poosje geleden)
"Hoërskool " is gewoon de middelbare school
"Enkelloper/alleenloper" : Precies zoals het is. Betekenis: vrijgezel.
"Kopseer": Betekenis: hoofdpijn. De ultieme paracetamol in Zuid-Afrika heet overigens Grandpa’s – overal in de supermarkten verkrijgbaar.
"Draai loop": toilet bezoeken. “Moenie in die bos draai loop nie” = niet je behoefte in het bos doen.
"Moenie worrie nie" is een mooi voorbeeld van talen-vermenging: geen zorgen maken!
“Ek wil nog nie na huis nie!” Herkenbaar voor vele toeristen die ooit in Kaapstad zijn geweest!




zondag 23 maart 2014

A touch of Italy

Naast al het Kaapse pracht hebben we opnieuw ook diverse Italiaanse elementen ontdekt, en ik heb het niet alleen over de talrijke pizzeria, restaurantjes en cafés met leuke namen als 'La Pineta', 'Primi Piatti', 'Andiamo' 'da Massimo',  'Caffé Milano' of over beroemde Italiaanse design artikelen, maar wat te denken van een kunst tentoonstelling - de 'Cape Town Art fair'- georganiseerd door de 'Fiera di Milano'? of van een 'Agriturismo'....?

                         
 
 

vrijdag 14 maart 2014

Blood Brothers



Een 'cultureel' uitstapje bracht ons naar  het beruchte District Six waar tijdens de Apartheid het grootste deel van de gemeenschap verbannen werd naar de Cape Flats, waarmee een bruut einde werd gemaakt aan de levendige culturele smeltkroes die de wijk daarvoor was. Enkele jaren geleden is hier uit twee pakhuizen en een kerk het Fugard Theater geopend waar naast de opvoering van internationale voorstelling ook aandacht wordt geschonken aan locale artisten. 





Willy Russell's Blood Brothers


In deze sfeervolle theater  hebben we genoten van een opvoering van de beroemde musical Blood Brothers die ruim 20 jaar in Londen op de planken is geweest en nu een  Afrikaanse twist heeft gekregen. Het verhaal gaat over een tweeling (jongens) die na hun geboorte worden gescheiden en opgroeien in totaal verschillende sociale milieus. Toch komen ze elkaar tegen, raken bevriend en worden uiteindelijk verliefd op dezelfde vrouw, met desastreuze gevolgen. 

Het verhaal heeft een bijzondere bewerking ondergaan en speelt zich niet meer af in een Liverpoolse vollksbuurt maar in een zwarte achterbuurt  van Cape Town.
De taal was 'Afrikaans Engels' met een sterke 'Captonian' accent, doorspekt met woorden en uitdrukkingen in het Afrikaans. Niet gemakkelijk om te volgen voor ons, maar we hebben toch een interessante 'taalkundige' ervaring en een hele leuke avond gehad!












woensdag 12 maart 2014

Topsport en dergelijke

Het is niet omdat wij het zo hebben uitgezocht maar feit is dat ons tijdelijke verblijf hier omgeven is met veel sport voorzieningen. Een rondgang langs de velden geeft het volgende beeld;

WK 2010 stadion
Een paar honderd meter van hier hebben we het 'Sahara Park Newlands' (de naam refereert naar een sponsor en niet naar die woestijn). In het stadion, hier bekend als 'Newland', wordt professioneel Cricket gespeeld. Het stadion werd onlangs gekozen tot het -op een na- mooiste in de wereld. Dat kan bijna niet anders met tafelberg op de achtergrond!
Cricket is een bijzonder spel wat hier enorm populair is en waardoor de 25.000 plaatsen in het stadion meestal volledig bezet zijn. Het spel wordt gespeeld volgens, voor ons, volstrekt onduidelijke regels. Die schijnen zo gecompliceerd te zijn dat een echte wedstrijd (noemen ze een test) wel tot vijf dagen kan duren! Vorige week hadden we hier zo'n happening en wat wij er van hebben meegekregen is dat 25.000 bezoekers na afloop zorgen voor een onvoorstelbare verkeerschaos in de omgeving.

Newland Rugby
De locatie waar het stadion is heet de 'Wetlands' wegens de aanwezigheid van (meer dan) voldoende en zuiver water. Reden dat we hier ook het 'Newland Rugby Stadium' vinden. Rugby is nog populairder dan cricket en het stadion, thuisbasis van de Stormers, is dan ook veel groter. Ruim 52.000 bezoekers kunnen naar de wedstrijd komen in dit enorme complex. Dit stadion was tot de WK voetbal van 2010 ook de thuishaven van Ajax CapeTown. De spelen nu in de WK stadion in de stad. Hierdoor wordt er nu alleen nog, en veel, rugby gespeeld als al zo veel jaren in dit -op een na- oudste rugby stadion ter wereld. Overigens zijn de regels voor de bezoeker duidelijk vast gelegd.

Kelvin Grove
Hiernaast hebben we de 'Kelvin Grove Club'. Ook hun leden doen aan cricket en rugby maar dan op een vriendschappelijk niveau. Echt belangrijke sporten hier zijn Bowls, Bridge (?) en Croquet. Op de greens, strakker dan van de meeste golfbanen, spelen de leden veelal van respectabele leeftijd en in smetteloze witte kleding een spel om daarna te genieten van de overige aanwezige faciliteiten waaronder de bar en het restaurant.Heel exclusief, met ballotage, en nog steeds erg Engels waar alleen het personeel tot vandaag de dag niet wit is.

Eveneens vanwege het aanwezige water werd ter plaatse op een aansluitend perceel de 'Newland Brewery' gebouwd. Eigendom van SAB, ook de -ook op een na- grootste brouwer in de wereld. Hier wordt vooral Castle en Hansa geproduceerd maar deze brouwer is, onder andere, ook eigenaar van Grolsch en Peroni.

De vele scholen in dit deel van de stad hebben nog hun eigen sportterreinen en veel buurtschappen nog openbaar gemaaid groen. Al die velden worden veel gebruikt.Sport is hier belangrijk en naar een buurt potje Cricket komen ook wel 100 mensen kijken. Eten en drinken worden van huis meegebracht in reusachtige koelboxen en ook de braai ontbreek niet. Deze activiteiten worden natuurlijk beter mogelijk vanwege het klimaat.

Milnerton GC
Naast dit geweld zijn er gelukkig ook een aantal mooie golfbanen. Op minder dan tien minuten met de auto hebben we GC Rondebosch, GC Mobray, GC Royal Cape alle drie meer dan 100 jaar oud! Binnen een half uur zijn er nog wel vijftien banen en binnen een uur nog meer. Ik laat de 9 holes par-3 dan buiten beschouwing hoewel de RiverClub (ook om de hoek) wel een heel fijne is. Prima onderhouden met een mooi restaurant en een complete bar.
Omdat de loonkosten hier veel lager zijn dan bij ons hebben de banen allemaal meer personeel. Tijdens de openingsuren is de receptie, de shop en het restaurant bezet. De flights worden begeleid door een marshall/gastheer die ook toeziet op de juiste starttijden. Een tijd boeken via internet is standaard evenals snelle greens en een straffe wind.



zondag 9 maart 2014

Replublic of Houtbay

Het unieke van de 'Replublic of Houtbay' is dat het helemaal geen republiek is, maar een voorstad van Kaapstad. Om meer aandacht te krijgen van het gemeente-bestuur hebben de bewoners in de jaren tachtig de onafhankelijkheid uitgeroepen. Zelfs een eigen paspoort gemaakt en het verhaal gaat dat meerdere landen in de wereld het nep document als echt hebben geaccepteerd. De gewenste aandacht hebben ze gekregen en de prijs van het onroerend goed is in Houtbay skyhigh gestegen.


Een ander gevolg van de actie was dat een deel van de bevolking de hoge prijzen niet kon betalen.Op een stuk land aan de rand van de stad werd het township Imizamo Yethu gebouwd. Hoewel bouwen in dit kader misschien niet het juiste woord is wonen er nu in de wijk meer dan 25.000 mensen van 15 verschillende nationaliteiten. Wij deden een tour met de bewoner en lokale gids Kenny.



Aan de toegangsweg naar de wijk, zeg maar de hoofdstraat, staan een aantal, zeg maar, winkels en worden verschillende diensten aangeboden. De krakkemikkige bouwsels, heel veel golfplaten en afvalhout, zien er niet uit maar zijn toch steviger dan je zou vermoeden en de paar welke we ook van binnen mochten bezoeken waren netjes opgeruimd. Hoewel de keuze veel minder was dan 'in de stad' verkochten deze winkels allerlei producten voor lage prijzen, van Coca Cola tot tweedehands kleding. Heel speciaal was wel de 'walky tokki', gefrituurde kippenvoetjes die vooral de kinderen een lekkernij vinden. Daarna kwamen we in de woonwijken:



Met de hulp van -vaak buitenlandse- middelen zijn verschillende projecten in uitvoering. Onze gids Kenny vertelde zeer enthousiast over wat allemaal, bijna klaar is en nog op stapel staat. Helaas leert de praktijk dat realisatie vaak wat langer duurt dan gedacht wordt of gewenst is. Onlangs werd een nieuwe middelbare school opgeleverd welke werd gebouwd met de hulp van een initiatief uit Eindhoven (www.goedemensen.nl)
Wij namen een kijkje in een kleuterschool en kwamen onderweg nog wat oudere scholieren tegen. Het gedrag van de kleintjes was keurig en vrolijk en de jongelui zagen er super netjes uit in hun schooluniform.



Vrijwilligers runnen de bibliotheek
Een schotel aan de boom werkt natuurlijk net zo goed.


Enkele jaren geleden werd begonnen met het bouwen van stenen huizen. Dit project werd geïnitieerd door de Ierse miljonair en filantroop. Het resultaat zijn heel nette huizen met warm en koud water en een eigen badkamer.
Het is al beter dan het was en hopelijk wordt het nog veel beter. Maar het zal nog jaren duren voor de leefomstandigheden van de 25.000 inwoners van Imizamo Yethu op een aanvaardbaar niveau zijn.Wat ons bijzonder opviel tijdens het bezoek was de saamhorigheid, het vriendelijke van de mensen en hun sociale betrokkenheid. Een zorgzame samenleving, hadden wij vroeger ook niet zoiets.........








vrijdag 7 maart 2014

Adidas en thee mutsen

De dieren in onze directe omgeving :

Iedere ochtend word  je hier gewekt door het schel geroep van de Hadedas Ibis. De vogels, die schertsend "Adidas" worden genoemd en ook bekend staan als 'irritante schreeuwvogels', komen hier veel voor en zijn net zo groot als een behoorlijke eend. Ze zijn grijsbruine gekleurd  en hebben een lange, kromme snavel waarmee ze de wormen uit de grond halen. Ze lopen veel in grote tuinen of parken en vaak zitten ze in kleine groepen in de bomen waar ze dan met een karakteristiek, onaangenaam hard geluid elkaar de veren vol schelden of misschien -wie weet- elkaar luidruchtig de liefde verklaren... 

De "Guinea fowls" oftewel parelhoenders zijn mijn favoriete 'kippetjes', met hun  aandoenlijke prehistorisch enorme lijf in verhouding met het klein azuurblauw kopje. Ze zien eruit als grappige theemutsen, zwart-met-witte-stippen .. eh .. parels.

De Egyptische ganzen kom je hier in parken en op golfbanen tegen in de nabijheid van water.  Het meest opvallend zijn hun felgele ogen in een bruine boevenmasker, een geweldige 'makeup' waar een visagiste jalous op kan worden!

En dan zijn er de eekhoorntjes: er zijn hier veel, erg veel van die geinige diertjes! Iedere ochtend staan we oog in oog met een grijsachtig eekhoorntje dat in een pot op ons terras staat te wroeten en iedere keer is hij/zij ons te snel af. Nog voordat we alleen maar denken om de fotocamera te pakken, is de mooie staart al in een boom verdwenen.
In Kaapstad huizen vele eekhoorntjes in de grote eiken van de Compagnie Tuinen, de plek die Jan van Riebeeck als bevoorradingspost voor de VOC schepen had aangelegd. De toenmalige moestuin is uitgegroeid tot een prachtig park waar de 'Captonians' wandelen en relaxen tussen de totaal niet-schuwe eekhoorntjes.


Zo druk als de eekhoorntjes zich gedragen, zo relaxed zien de Kaapse Robben -ofwel zeehonden- uit. Ze glijden soepel en speels door het water of liggen in de zon te dutten. Laat de toeristen maar kijken!




woensdag 5 maart 2014

Pinguïns?

In 1982 verdwaalden twee stelletjes pinguïns en kwamen in Zuid-Afrika aan land. Nu leven er bijna 3000, allemaal familie dus, en trekt Boulders Beach (20 km ten zuiden van Kaapstad) enorm veel toeristen.
Het blijft een vreemde combinatie, pinguïns en Zuid Afrika. Het is wel een intrigerend volkje om te observeren. Ze doen niet zo veel, maar ze bewegen altijd op een manier die voor ons komisch overkomt.  Hun onbehouwen loopje, het geinige voorkomen en de liefdevolle verzorging van elkaar en hun kroost spreekt waarschijnlijk iedereen tot de verbeelding!

or de kust minder gevist wordt op ansjovis en inktvis, de hoofdschotel van de pinguïn.
Wie kijkt er nou naar wie?

De eerste kennismaking

Lief zijn voor elkaar
Familie of niet het voortbestaan wordt zeker gesteld!

Daar zijn ze dan
test test
Niet moeders mooiste





dinsdag 4 maart 2014

Baie lekker! Een kleine greep uit de regenboog keuken

Het is erg leuk om de Zuid Afrikaanse keuken te beschrijven,  het is net een reis door de geschiedenis van dit land!                
Een van de belangrijkste inheemse producten is maïs. Met de " mielie-meal", meestal van witte mais gemaakt,  wordt zelfs een aantal plaatselijke (gefermenteerde) dranken gebrouwen zoals o.a de hier populaire "umquoti", het Xhosa-bier.   Maar met mielie-meal wordt vooral pap gekookt, een onontbeerlijk onderdeel van het Afrikaans eten want pap  (het heet ook zo in het Afrikaans) dient, zeker voor het arme deel van de bevolking, als ontbijt, lunch én diner. In erg verdunde vorm en zonder suiker was het eten voor de zwarte gevangenen op Robben Eiland,  waaronder Nelson Mandela!
De pap kan ook in steviger vorm worden gekookt en het wordt dan  in brokken geserveerd. Ik vind dat het  aardig in de buurt van de Italiaanse polenta komt, maar dan wit. Het wordt hier gegeten met gestoofd fruit of zure melk erbij, maar ook met groente, vis of vlees, bijvoorbeeld  bij de 'braai' (barbecue). 
De Afrikaners zijn vleeseters en oefenen graag hun liefhebberij met de braai die in Zuid Afrika een onderdeel van de cultuur is en een must voor iedereen,  jong of oud, arm of rijk, blank of zwart. Er wordt 'gebraaid' in tuinen of gewoon in de natuur of op het strand (bij voorkeur onder het bord 'verboden vuurt te maken'!) . Een in tweeën gesneden metalen vat is al voldoende om het ' braaivleis' te roosteren.  Op de braai kan men natuurlijk allerlei soorten vlees leggen maar de 'boerewors' (gekruid verse worst) mag nooit  ontbreken! Als 'bykos' (bijgerecht) worden brokken melie-pap gegeven met sausjes, 'vet koek' (een soort oliebol) en salades.          
 De Zuid-Afrikaanse keuken heeft uiteraard veel meer te bieden dan melie-pap en braai! De 'regenboog-keuken' is net zo divers en kleurrijk  als de Zuid-Afrikaanse bevolking. Dat is niet zo verwonderlijk want naast de autochtone volkeren  van Zuid Afrika zijn in de loop van de eeuwen vele kolonisten en immigranten het land binnengekomen. Vanuit Europa en Azië bracht iedereen z’n eigen eetgewoonten mee, met als gevolg een grote diversiteit aan recepten en tradities en deze, net als de mensen, hebben zich vermengd .... Enigszins.  
Sommige gerechten doen Hollands aan maar hebben een duidelijk  'African twist'  zoals bijvoorbeeld de bobotie dat zo ongeveer het nationale gerecht is. Bobotie is een gehakt schotel (gekruid o.a.  met kerrie en laurier) met zuidvruchten erin en een eimengsel eroverheen.  Het wordt langzaam gaar gestoofd en is afkomstig uit de Cape Malay keuken. Oorspronkelijk naar de Westkaap gebracht door de 'werkkrachten' die door de VOC  naar Zuid Afrika werden verhuisd. De gerechten van de Cape Maley keuken zijn matig heet en gekruid. Er zijn ook heel veel chutneys die hier ‘blatjang’  worden genoemd.                                                                                                                                                                 Een ander typisch gerecht is 'potjiekos' , een eenpansmaaltijd die gekookt word in een gietijzeren ketel op drie poten ( potjie). Deze bereidingswijze ontstond bij de Voortrekkers die tijdens hun trektochten van alles verzamelden en een stoofpotje van kookten. 





Er zijn allerhande soorten worst zoals de 'droë wors' (een gedroogde, gekruide boerenworst) en de nationale snack, de ' biltong' 












D e Rusks (Afrikaans beskuit) zijn heerlijke (echt waar!) droge harde Cantuccini-achtige koekjes die je in de thee, koffie of melk kan dopen. Ze werden in Zuid Afrika in de negentiende eeuw doo0r de Voortrekkers bedacht en als brood gebruikt tijdens de lange reizen. 





''melktaart', een soort pudding taart) en 'malva pudding'  (met veel boter, zuiker en aprokozenjam) zijn  zoete gerechten van de  'Cape Dutch' erfenis.  Die kunnen wedijveren met een grote aanbod aan English zoetigheden als muffins en scones                                                                                                      
Bakkerij in een supermarkt